ไม่ได้เขียนไดอารี่มาหลายเดือน ฮ่าๆ  ช่วงนี้ยุ่งๆค่ะ ใกล้สอบไฟนอลเต็มที
ใกล้จะปิดเทอมแล้ว  บันซายยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
เผลอแปบๆก็จะปีสามแล้ว   อจ.ก็สั่งงานหลายอย่าง
 
วิชานึงที่เราเรียนคือเกี่ยวกับการจัดการภัตตาคารและร้านอาหาร
อจ.แกก็ให้ไปทำพาร์ทไทม์กับโรงแรมมา แล้วเอาใบประเมินผลไปยื่นให้ HR (Human Resouce-ฝ่ายบุคลากร)
ให้ฝ่ายนั้นประเมิน แล้วมาส่งอจ.  ถือเป็นคะแนนเก็บ  (เยอะมากอ่ะขอบอก)
 
ออกตัวไว้ก่อนว่าทำงานมาเยอะก็จริง แต่ไม่เคยไปทำกับคนไม่รู้จักเลย
 
เอาง่ายๆทำแต่กับญาติตัวเอง   ญาติตัวเองมีร้านอาหาร(พัทยา) ก็ไปทำ โชคดีได้ภาษามาเต็มๆ ในการตบตีกับฝรั่ง
.....
 
ก็ไม่เคยไปทำที่อื่นเลยอะ  ถามว่ากลัวมั้ย  กลัว
กลัวว่าจะทำอะไรผิดพลาด  กลัวฟีลที่ว่าจะโดนเจ้านายด่า
 
แต่พอไปทำจริงๆ ไอ้ที่กลัวๆไว้หายเกลี้ยง
 
 
 
ประเดิมงานแรก เป็นเด็กแคชชวล (เหมือนเด็กฝึกงาน โดนใช้ทำงานจับฉ่ายหลายอย่าง) 
ของโรงแรม Intercontinental Hua Hin Resort  
 
โรงแรมเชนจ์ของฝรั่งที่ดังพอสมควร   ระดับ 5 ดาวนะคะ
 
ตอนแรกเราไป เค้าก็มีชุดให้เปลี่ยน และกฏที่สำคัญของโรงแรม(ทุกที่) คือห้ามเอาของโรงแรมกลับบ้าน
สังเกตได้จากการสุ่มตรวจกระเป๋าพนักงานขากลับจากทำงาน  เจอของใช้โรงแรมบ่อยมาก ฮาาา
 
เข้างาน 12:00   เลิกงาน 21:00
/เงินค่าแรงไม่ได้ด้วยนะ  เพราะมาในนามของนศ.ฝึกงาน (แสรสสสสสส)
 
 
อันนี้เป็นชุดพนง.ฝึกหัด แคชช่วล  เค้าใช้ให้ทำไรก็ทำ  
ตอนนั้นไปทำใกล้ปีใหม่ (วันที่ 29ธ.ค.) เราไม่ได้กลับบ้าน เลยไปฝึกงานดีกว่า
ประจวบเหมาะว่าตอนนั้นหัวหินมีงาน World Tennis พอดี
เลยโดนใช้ให้ไปจัดบูธขายของของโรงแรมในงาน (แปบนึง)
 
 
 
(อยู่ไม่ทันวิคตอเรียแข่ง  เสียใจ  เราอยากเจอเธออออออออ) วิคตอเรียคนขวาค่ะ
แฟนเขาเป็นหนุ่มนักร้องวง LMFAO คนที่หัวฟูๆอ่ะ เราจำชื่อไม่ได้  แกเดินทางมากับชีด้วย
 
 
ข้างในเป็นสนาม แต่บูธโรงแรมกับสปอนเซอร์อื่นๆอยู่ภายนอก คอยจัดร้าน
 
ไม่ทันอยู่ดูแข่งหรอกค่ะ  โดนเรียกกลับโรงแรมก่อน  
โดนเชฟห้องเบเกอรี่ใช้ให้ไปช่วยงาน
 
 
ตอนแรกเข้าไปแบบเมาๆ  คือ  ให้เราไปทำงานเบอเกอรี่โรงแรมอ่ะนะ?
กว่าจะจำทางเดินสำหรับพนง.ในโรงแรมได้  แทบตาย  (ทางมันเยอะและลึกลับมาก 5555+)
 
 
ห้องเบอเกอรี่ของอินเตอร์คอนเล็กพอดู  แต่พนง.ก็สามารถแบ่งโซนกันทำงานได้ (เล็กจริงๆนะ)
โดนใช้ทำฟรุตสลัดยันแกะไม้สลักตกแต่งขนม (ใช้ได้แบบ ไม่ถามเราเลยว่ามีความชำนาญมั้ย)
 
 
โดนใช้ให้ห่อซีลขนมปังทำ breakfast หลายสิ่งมาก จำไม่ค่อยได้  แต่งานในครัวค่อนข้างสบายนิดนึง(มั้ง)
ฟีลพนง.ห้องเบอเกอรี่เป็นกันเองมาก  เหมือนตอนทำงานที่ร้านอาหารญาติในพัทยา  ก็สนุกดี
 
 
พอสักสี่โมงนิดๆ   ก็โดนพนง.ใช้ให้ทำแพนเค้ก (ที่หน้าตาเหมือนเครปเค้กมากกว่า)
ประเด็นคือแป้งเค้กหนึ่งหม้อถ้วน  แล้วกระทะเทฟล่อนมีอันเดียว........
 
กว่าจะทำเสร็จหมดทั้งหม้อ  ใช้เวลาประมาณสี่ชั่วโมง....... 
สี่ชั่วโมงนี่ยืนทำนะ ไม่มีนั่งอัลไลทั้งสิ้น   เรานี่ได้แต่ยืนพิงเสาทำเครปเค้ก   โคตรเมื่อยอะจริงๆ
 
 
 
แล้วก็ส่องพนักงานทำเบอเกอรี่ทำขนม   ได้เห็นหลายอย่างมาก ทั้งทีรามิสุ  เค้กแบล็คฟอเรสต์  
ได้กินเอแคลร์ทำเสร็จใหม่ๆด้วย  โคตรอร่อยอ่ะ  น้ำตาจิไหล...
 
 
เห็นทุกกระบวนการทำของหวานภายในโรงแรม  เกิดจากห้องเล็กๆห้องนี้แหละ  แอบสุดยอดเบาๆ
ขอบคุณที่พนง.ห้องเบอเกอรี่อินเตอร์คอนมากๆ  ใจดี กันเองสุดๆ  ถึงจะใช้งานเราเยอะก็ตาม 55555+
 
 
//ถ้าคราวหลังไปไม่ได้เงินนี่ไม่ไปจริงๆนะ   ทำงานฟรีมันแย่ตรงนี้แหละ ถึงจะมีอาหารครบสามมื้อให้ได้กิน
และพักเมื่อไรก็ได้ แต่ต้องกะเวลาพักดีๆ
 
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
 
 
ต่อไป เป็นโรงแรมที่เราคิดว่าจะได้ไปทำบ่อยๆ ช่วงนี้  (ช่วงที่ต้องการเงิน 5555+)
 
 
ไปทำมาสามครั้ง.......  สนิทกับ HR และหัวหน้างานเร็วมาก...
หรือเราเป็นคนปรับตัวไวก็ไม่รู้นะ  คือเริ่มบ่นให้หัวหน้าฟังได้แล้ว (ปกติไม่ค่อยมีใครกล้าบ่นกับแก แต่เราไม่)
 
คือหัวหน้างาน Food&Beverage เห็นหน้าเราไปทำพาร์ทไทม์แล้วเค้าทำหน้าแบบ "เจอกันอีกแล้ว"
 
เชอราตันเป็นโรงแรมเชนจ์ห้าดาวของฝรั่ง   สาขาอื่นเป็นยังไงเราไม่รู้ แต่ที่นี่สวยนะ
คือลักษณะโรงแรมจะมีสระว่ายน้ำแทบจะล้อมรอบตัวอาคารหลักและตึกย่อย
 
 
//ขอบคุณรูปประกอบจากอินเตอร์เน็ต
 
 
ครั้งแรกไปได้ทำงานเป็นเด็กฝึกงานทั่วไป (พนง.แคชชวลเช่นเคย) แต่คราวนี้ได้ค่าแรงนะ (หัวเราะ)
เค้าก็ให้เปลี่ยนชุด  ชุดแรกจะเป็นชุดสำหรับจัดเตรียมงาน  
คือเป็นเสื้อโปโลของโรงแรม แล้วก็กางเกงสแล็คสีดำ
เอาไว้ทำงานหนัก (ยกโต๊ะ  จัดโต๊ะ  เซ็ทโต๊ะ ขนของ บลาๆ อะไรที่มันเปื้อนๆอะ)
 
 
ครั้งแรกที่ทำเชอราตัน  ความกลัวเกิดขึ้นอีกแล้ว
กลัวหลงทาง  ................  จริงๆเลยอะข้อนี้   ทางสำหรับพนักงานในโรงแรมแมร้งกว่าจะชิน
(ขนาดตอนนี้ไปทำบ่อยแล้วยังงงๆเลยว่าโซนนี้เรียกว่าอะไรยังไง   HR นำทางหนูหน่อยนะคะ..)
 
ไปครั้งแรกก็ขอร้องพี่พนักงานคนนึงช่วยนำทางให้ขึ้นไปห้อง Ballroom (ห้องจัดเลี้ยง สัมมนา)
 
 
หัวหน้าจะใช้เราชนิดที่ว่าไม่สนว่าเป็นผู้หญิงหรืออะไรยังไง  
สำหรับเรา  สบายมากกกก  หนักกว่านี้ก็เคยมาแล้ว 
(ร้านอาหารญาติเราที่พัทยาเขารับแต่ผญ.ค่ะ แล้วทุกคนจะทำงานหนักเก่งมาก นับถือเลย)
เราเป็นผญ.ตัวเล็ก(??)ที่ถึกถึน  5555555+
(แต่หัวหน้าทำงานหนักกว่าเราอีกนะ  :D)
 
ที่เราไปทำเป็นงานเลี้ยงพนักงานของบริษัทกรุงไทยแอ็กซ่า  (ประกันชีวิตใช่มั้ย?)
เข้างาน 16:00  เลิกงานเที่ยงคืน
 
ช่วงเย็นไปถึงเขาก็เริ่มเคลียร์โต๊ะจากห้องประชุม ให้กลายเป็นห้อง dinner

 
//ขอบคุณรูปประกอบจากอินเตอร์เน็ต
 
 
ก็ยกโต๊ะ  เซ็ตโต๊ะ  เช็ดจาน ช้อนส้อม เตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างสำหรับงานเลี้ยงตอนเย็น
แขกจะมาประมาณหกโมงเศษๆ (ตามที่ออแกไนเซอร์แจ้งไว้)  แต่จริงๆกว่าจะมากันหมดทั้งบริษัทนี่เกือบทุ่มนึง
คาดว่าเสียเวลาไปกับการแต่งตัว  เพราะ 80% ของงานเป็นพนักงานผู้หญิง!
 
ธีมแต่ละคนแบบว่า  ทะเลมาก  มีหมวก  ชุดเดรสพลิ้ว ลายดอก  
บางคนเตรียมไปงานแฟนซีรอบดึกเลยใส่ชุดหางเครื่องมาเลย  (รอบดึกมีปาร์ตี้ที่ผับในโรงแรมต่อ)
 
พอจัดโต๊ะเสร็จ  หัวหน้าก็สั่งให้ไปกินข้าวและเปลี่ยนชุด
 
ชุดที่เปลี่ยนจากชุดเซ็ตห้อง  จะกลายเป็นชุดบริกร
 
เป็นบ๋อยเต็มตัว 5555555555+    
 
 
จากนั้นเขาก็จะบรีฟงาน (สรุปงาน แบ่งงาน) ให้แต่ละคนทำ
ขั้นตอนนี้ไม่มีอะไรมาก เสิร์ฟทั่วไป  อาศัยที่ว่าเราเคยทำงานแบบนี้มาบ่อยเลยชิน
 
คนถือถาดเสิร์ฟบ่อยๆนี่กล้ามจะขึ้นนะ  ตอนนี้จับๆดูแล้วรู้สึกว่า แขนแน่นมาก เฟิร์มเวอร์ 55555
พอแขกกินเสร็จ  ก็เริ่มทยอยกันไปที่ @Black (แอดแบล็ค) ผับของโรงแรม 
 
 
/ขอบคุณรูปประกอบจากอินเตอร์เน็ต
 
ไอ้อย่างนี้ก็ไปบ่อยนะ  พ่อกับแม่ชอบไป  ถึงแม้อาหารโรงแรมจะแพงไปหน่อย (ไม่หน่อย) ก็ตาม
 
อันนี้แหละ  บ๋อยของจริง  ถามว่าได้นั่งมั้ย   ไม่เลย 555555555555+
งานตอนนั้นเป็นงานประกวด the voice ของกรุงไทย (เขาจัดกันเอง ให้พนง.ประกวดร้องเพลง)
แต่ได้รางวัลนะ  ชนะได้หมื่นนึง  55555+
 
ทำงานส่วนนี้ ถ้าเกาะได้สักโต๊ะ ทิปโต๊ะนั้นจะเป็นของคุณ
โชคร้ายไปหน่อยเราเดินทั่วงาน  เลยได้ทิปจากทิปรวมแทน  (เอ๊าก็ด๊ายยย)
 
กว่าจะเลิกงานกัน ประมาณเที่ยงคืนอะ  แล้วคือทั้งผับเราต้องเคลียร์ทั้งหมด  เก็บโต๊ะเก็บแก้ว บลาๆ
ลากสังขารกลับห้องประมาณตีหนึ่งนิดๆ เกือบตีสอง
 
 
หัวหน้างานเรียกเรามาคุยตอนประเมินว่างานเป็นยังไง  แตกต่างจากที่เคยทำมั้ย เคยทำแบบนี้มาก่อนมั้ย
เหมือนเรียกไปสัมภาษณ์   แล้วเขาก็ให้ "ดี"  มาในใบประเมิน (รอดแล้วหนู)
 
เขาบอกว่าถ้าอยากทำพาร์ทไทม์ก็มาได้ตลอด  เพราะที่นี่มีงานตลอด
 
คิดว่าคงจะได้มาบ่อยๆแหละค่ะ  จนกว่าจะเรียนจบนะ 55555555555+
 
ที่เลือกไปทำเพราะมันใกล้หอด้วย  มีรถรับส่งด้วย  มันสบายไง
 
 
 
มีต่อ part 2 นะ   ต่อไปจะเป็นงานของเชอราตันเหมือนเดิม
แต่จะเป็นแบ่งปันประสบการณ์ทำงานในงานเลี้ยงต่างๆ  ทั้งงานเลี้ยงบริษัทใหญ่ๆอย่างฮอนด้า
และงานแต่งของชาวอินเดียที่อลังเวอร์!
 

Comment

Comment:

Tweet

ดีจัง ของเราตอนฝึกงานนี่ทำวันละ12ชม. ตลอด3เดือนเลย งานก็หนัก บางทีให้ยกเข่งผลไม้10ๆโลเลยด้วย ไม่ได้พักเลย จะพักก็ตอนเที่ยงตอนเย็นกินข้าวไม่ถึงครึ่งชม.ก็ไปทำต่อ เหนื่อยมากกก
แถมเจอเดมี่เชฟที่ไม่ดีด้วย ชอบพูดจากัดจิกตลอดเลย กดดันสุดๆหลายเรื่อง
เป็นโรงแรมชื่อดังย่านเพลินจิต

#4 By เจ (27.55.159.243|27.55.159.243) on 2014-05-10 12:11

big smile

#3 By dp on 2013-02-07 00:49

อ่านอย่างตั้งใจ *-* ถ้าให้เดาเรียนการโรงแรมใช่ไหมคะ? เรื่องฝึกงานไม่ได้ค่าแรง... //ตบบ่าปุบ ๆ เราก็เป็นค่่ะ คือ...ประมาณว่าแลกเกรดไง *หัวเราะ แต่น่าอิจฉาน๊า! มีอาหารให้ 3 มื้อ อาหารฝีมือเชฟซิน๊า! อร่อยแน่เลย!! ดูแล้วรู้สึกคนจัด+คิดธีมงานเก่งจังนะคะ แต่แหม...ระดับ 5 ดาวเนาะ! *จะรออ่านพาร์ทต่อไป

#2 By ^O^ 善 妙 ^O^ on 2013-02-07 00:32

โรงแรมสวยมากเลยค่ะ surprised smile

#1 By โจโบ 囧 on 2013-02-06 13:57